do góry nogami

Strach i panika, pierwsze co poczułam wyczytując wiadomość z oczu...
Oszołomienie i zdziwienie, znamy się tak krótko...
Radość i nadzieja, że znów jestem dla kogoś ważna...
Czuje się jak granat, gdzie każde ziarno to inne uczucie. Emocja.
Weszłam do domu jak w transie, sto tysięcy wdechów, czas na uspokojenie się zanim się przywitałam z bratem.
Mętlik.
Natłok myśli.
Jestem szczęśliwa i zarazem pełna niepokoju.
Czemu ja zawsze muszę tyle myśleć?!
Boję się, że mogę coś popsuć, że się nam nie uda...

Postaram się jednak myśleć pozytywnie ;)
Już teraz gości u mnie tajemniczy uśmiech 
i... jak to dobrze móc być przy kimś tak blisko ^^
I do końca życia zapamiętam dzień w którym "Chłopak z Herbatą" postanowił pocałować "Wieczną Myślicielkę" ^^




I tak sobie jeszcze tylko zastanawiam ile jest od zakochania do miłości???